G.32 - தமிழ்ப் புத்தாண்டு - "சார்வரி" (Śārvarī)

G.032

இப்பாடல் 2020-இல் எழுதப்பட்டது.

2020-04-13

G.32 - தமிழ்ப் புத்தாண்டு - "சார்வரி" (Śārvarī)

------------

1) --- (அறுசீர் விருத்தம் - "விளம் மா தேமா" - அரையடி வாய்பாடு) ---

சார்வரி ஆண்டு தன்னில் .. தரணியிக் கொரோனாத் துன்பம்

தீர்வுற அருள வேண்டும் .. திருமுடி மீது கங்கை

நீர்வரி அரவு திங்கள் .. நிலைபெற வைத்த தேவா

கூர்வடி வேலன் தன்னைக் .. கொடுத்தகண் ணுதலெம் மானே.

சார்வரி ஆண்டு-தன்னில் தரணி இக்-கொரோனாத் துன்பம் தீர்வுற அருள-வேண்டும் - சார்வரி வருடத்தில் உலகம் இந்தக் கொரோனா வைரஸ் (Covid-19) என்ற துன்பம் தீர்ந்து உய்ய அருள்வாயாக;

திருமுடிமீது கங்கைநீர் வரிஅரவு திங்கள் நிலைபெற வைத்த தேவா - தலைமீது கங்கைநதி, வரிகள் திகழும் பாம்பு, சந்திரன் இவற்றை அணிந்த தேவனே;

கூர்வடிவேலன்-தன்னைக் கொடுத்த கண்ணுதல் எம்மானே - கூரிய வேலை ஏந்தும் முருகனை அருளிய நெற்றிக்கண்ணை உடைய எம்பெருமானே. (வடி - கூர்மை; கூர்வடி - ஒருபொருட்பன்மொழி);

2) --- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) ---

கார்வரி, ஈட்டிய காசுவரி, வீட்டுவரி,

நீர்வரி, இருக்கின்ற நிலவரி, என்றுமிகச்

சேர்வரி கண்டிங்கியாம் திகைக்கின்றோம்; வந்தடைந்த

சார்வரி நீயேனும் தாவெமக்கு நிம்மதியே.

கார்வரி, ஈட்டிய காசுவரி, வீட்டுவரி, நீர்வரி, இருக்கின்ற நிலவரி - காருக்கு வரி, சம்பாதித்த வருமானத்துக்கு வரி, வீட்டுக்கு வரி, நீருக்கு வரி, நிலத்துக்கு வரி;

என்று மிகச் சேர்-வரி கண்டு இங்கு யாம் திகைக்கின்றோம் - என்று பற்பல வரிகளைக் கண்டு நாங்கள் தளர்கின்றோம்; (கண்டிங்கியாம் = கண்டு இங்கு யாம்; குற்றியலிகரம்);

வந்து அடைந்த சார்வரி நீயேனும் தா எமக்கு நிம்மதியே - வந்து சேர்ந்த சார்வரி வருஷமே, நீயாவது எங்களுக்கு நிம்மதியைத் தா;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.24 - திரிகாலம்

G.024

இப்பாடல் 2014-இல் எழுதப்பட்டது.

2014-08-31

G.24 - திரிகாலம்*

-------------------------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

* திரிகாலம் - 1. முக்காலம்; 2. திரி+காலம் - என்று வினைத்தொகையாகவும் கொள்ளலாம். (திரிதல் - அலைதல், மாறுதல், நிலைகெடுதல்);

நேற்று:

1)

கொஞ்சம் இருந்தாலும் குறைகளின்றி வாழ்ந்தார்கள்

வஞ்சம் மனத்திலின்றி வரவுக்குள் வாழ்ந்தார்கள்

செஞ்சொல் தமிழ்பாடித் தெய்வத்தைத் தொழுதார்கள்

நஞ்சம் கலவாத நல்வாழ்க்கை வாழ்ந்தார்கள்.

கலவாத - கலத்தல் இல்லாத;

2)

சுற்றம் தனைப்பேணிச் சுகமாக வாழ்ந்தார்கள்

குற்றம் புரிந்தாரைக் கொற்றவனும் தண்டித்து

மற்றக் குடிமக்கள் மனக்கலக்கம் தீர்த்திருந்தான்

மற்றும் வனத்துள்ள மாக்களும்தான் தழைத்தனவே.

மற்றக் குடிமக்கள் - பிறர்; (மற்ற என்ற சொல்லின்பின் வல்லொற்று மிகும்).

மற்றும் - மேலும்;

மா - விலங்கு;

* குற்றம் புரிந்தவர்களும் அந்நாட்டுக் குடிகளே. அவர்களுக்குத் தண்டனை பெறும் மனக்கலக்கம் உண்டு. அத்தகையோரால் பிறருக்கு ஏற்படக்கூடிய மனக்கலக்கத்தை மன்னன் தீர்த்தான்.

3)

நச்சரவம் எதுவென்று நாட்டுமக்கள் அறிந்திருந்தார்

தச்சர்முதல் தலைவர்வரை தம்பணிகள் செய்திருந்தார்

இச்சைகளை வரம்பிற்குள் இருத்திமனம் மகிழ்ந்திருந்தார்

உச்சிவெயில் தனில்மரங்கள் ஒதுங்கநிழல் தந்தனவே.

நச்சரவம் - விஷப்பாம்பு;

இன்று:

4)

கொஞ்சம் இருந்தாலும் கொடுஎன்று பிடுங்குகின்றார்

நெஞ்சில் பலவிருப்பம் நித்தமெழக் கடன்வாங்கித்

துஞ்சும் வரைஅடைத்துத் துன்பத்தில் உழல்கின்றார்

வெஞ்சொல் உரையாநாள் வீணென்றே எண்ணுகின்றார்

நித்தம் - தினந்தோறும்; எப்பொழுதும்;

துஞ்சும்வரை - இறக்கும்வரை;

வெஞ்சொல் உரையாநாள் - கொடும்சொற்களைப் பேசாத நாள்;

5)

குற்றம் பலபேசிக் குடும்பத்தைப் பிரிக்கின்றார்

கற்றுத் தரத்தொலைக் காட்சிகளில் தொடர்களுண்டே

வெற்றுக் கதைபேசிக் காலத்தை வீணாக்கிக்

கற்றைப் பணமொன்றே கருத்தாகி அலைகின்றார்.

6)

காற்றினையும் மாசாக்கிக் காட்டினையும் கரியாக்கி

ஆற்றுமணல் காசாக்கி அடுத்ததலை முறைக்கிடரே

ஏற்றுவதை எண்ணாமல் இயங்குகிற காலமிது

மாற்றமிது மறுப்பில்லை முன்னேற்றம் இதுதானோ?

நாளை:

7)

மாற்றம் வரவேண்டும் தடுமாற்றம் அறவேண்டும்

ஆற்றும் செயல்களினால் அனைத்துயிர்க்கும் நலம்வேண்டும்

காற்றும் நதிநீரும் கனைகடலும் கறைதீரப்

போற்றும் மனம்பெற்றால் பொற்காலம் அதுதானே.

கனைகடலும் - ஒலிக்கின்ற கடலும்;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.21 - தாமிரபரணியைக் காப்போம்

G.021

இது 2018-இல் எழுதப்பட்டது.

2019-09-18

G.21 - தாமிரபரணியைக் காப்போம்

-------------------------

முற்குறிப்பு: நிகழவிருந்த தாமிரபரணி புஷ்கரத்தை ஒட்டி, நதிகளைப் பேணும் அவசியத்தை வலியுறுத்த எழுதியது இது.

1)

பொதிகைமலை தனில்பிறந்து புவியோரின் பசிதீர்க்கும்

நதியெனவே நவில்வார்கள் நானிலத்தில் பிறரெல்லாம்;

உதிரமது பாலாக்கி ஊட்டுகின்ற அன்னையினும்

அதிகமிவள் அருளென்பர் அறிவுமிகு தமிழோரே.

2)

தண்ணீரைத் தருகின்ற தாமிர பரணித்தாய்

கண்ணீரை விடலாமோ? காப்பதுநம் கடமையென்றே

எண்ணாரும் இங்குளரோ? இன்னமுதைச் சாக்கடைநீர்

பண்ணாமல் போற்றுவது பண்புடையோர் செயலன்றோ!

3)

நீருயர நெல்லுயரும்; நெல்லுயர ஊருயரும்;

ஊருயர நாடுயரும்; உணராதார் செயல்களினால்

சேருகிற மாசுகளால் செல்வத்தைத் தொலைப்போமோ?

வாருமினிப் பொருநைதனை வாழ்வித்து வாழ்வோமே!

பொருநை - தாமிரபரணிநதி;

4)

குப்பைகளும் கழிவுகளும் கொட்டுமிடம் நதியென்றால்

தப்பன்றோ? இனியென்றும் தாமிர பரணிதனைச்

செப்பமுறக் காத்திடுவோம்; "தீமையிலா நன்னீரே

எப்பொழுதும் பாயட்டும்" என்றுறுதி மொழிவோமே!

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.19 - காஞ்சி ஆசாரியர் - ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் அஞ்சலி

G.019

இது 2018-இல் எழுதப்பட்டது.

2018-03-19

G.19 - காஞ்சி ஆசாரியர் - ஸ்ரீ ஜயேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள் அஞ்சலி

-------------------------

(நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

(10 பாடல்கள். பிற்பாதியில் உள்ள 5 பாடல்கள், "நமசிவாய" என்ற திருவைந்தெழுத்தில் உள்ள எழுத்துகளில் ஒவ்வொன்றை முதலாகக் கொண்டு தொடங்குவன)

1)

பொருள்நோக்கி உழல்கின்ற புவியோரை மெய்ஞ்ஞானப்

பொருள்நோக்கி வாழுமெனப் போதிக்கச் சோணாட்டில்

இருள்நீக்கி தனில்தோன்றி எல்லார்க்கும் எப்போதும்

அருள்நோக்கம் செய்தகுரு சயேந்திரர் அடிபோற்றி.

பொருள் நோக்கி உழல்கின்ற புவியோரை - காசு, சொத்து, முதலிய நிலையற்றவற்றை விரும்பி அலைந்து வருந்துகின்ற மக்களை; (நோக்கி - கருதி; விரும்பி);

மெய்ஞ்ஞானப் பொருள் - மெய்ப்பொருள், ஞானப்பொருள்; (திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 6.67.3 - "மெய்ஞ்ஞானப் பொருள் ஆனானை");

சோணாட்டில் இருள்நீக்கிதனில் தோன்றி - சோழநாட்டில் இருள்நீக்கி என்ற ஊரில் பிறந்து;

எல்லார்க்கும் எப்போதும் அருள்நோக்கம் செய்தகுரு சயேந்திரர் அடிபோற்றி - எல்லாருக்கும் எப்பொழுதும் அருட்கண்ணால் பார்த்து அருள்செய்த குருவான ஜயேந்திரர் திருவடிகளுக்கு வணக்கம்;

2)

வலியோர்முன் அஞ்சாத மாண்புடைய அருளாளர்

பொலிவாரும் திருமுகத்தில் புன்னகையும் தேசத்தின்

கலிதீரும் வழிநாடிக் காணுளமும் கொண்டென்றும்

சலியாமல் உழைத்தகுரு சயேந்திரர் தாள்போற்றி.

தேசத்தின் கலி தீரும் வழி நாடிக் காண் உளமும்கொண்டு - நாட்டின் துன்பங்கள் தீர்வதற்கு உபாயங்களை ஆராய்ந்து காணும் உள்ளமும் கொண்டு;

3)

எத்துமிகச் செய்வோர்முன் எளியோர்க்கோர் அரணானார்

பத்திநெறி நமைக்காக்கும் படையென்று காட்டியவர்

எத்திசையும் சென்றுநெறி எடுத்துரைத்துச் சங்கரரின்

அத்துவித வழிநின்ற சயேந்திரர் அடிபோற்றி.

எத்து - வஞ்சனை;

அரண் - கோட்டை; காவல்;

பத்திநெறி நமைக் காக்கும் படை என்று காட்டியவர் - பக்திமார்க்கமே நம்மைக் காக்கும் சிறந்த ஆயுதம் என்று காட்டியவர்;

சங்கரரின் அத்துவித வழி நின்ற - ஆதிசங்கரர் உபதேசித்த அத்வைதக்-கொள்கையைப் பின்பற்றிய;

4)

எக்கணமும் முக்கணனின் இணையடியை ஏத்தியவர்

தெக்கணமும் வடநாடும் சென்றரிய தொண்டாற்றி

மக்களிடை ஒற்றுமைக்கு வழிவகுத்துப் பின்பற்றத்

தக்கனசெய் சற்குரவர் சயேந்திரர் தாள்போற்றி.

தெக்கணமும் வடநாடும் சென்று அரிய தொண்டு ஆற்றி - தென்னாடு வடநாடு எங்கும் பல இடங்களுக்குச் சென்று அரிய பணிகளைச் செய்து;

பின்பற்றத் தக்கன செய் சற்குரவர் - நாம் கடைப்பிடிக்கத் தகுந்தவற்றைச் செய்த சத்குரு;

5)

சச்சரவு சண்டையறத் தாமுழைத்தார் சற்றேனும்

அச்சமிலார் எல்லார்க்கும் அன்புடைய பண்புடையார்

கச்சியுறை அருட்கடலாம் காமாட்சி அவள்பாதம்

உச்சியணி சயேந்திரர் உபயமலர்த் தாள்போற்றி.

கச்சி உறை அருட்கடல் ஆம் காமாட்சிஅவள் பாதம் உச்சி அணி - காஞ்சிபுரத்தில் உறைகின்ற கருணைக்கடலான காமாட்சியன்னையின் திருவடியைத் தம் தலைமேல் தாங்கிய;

உபய மலர்த்தாள் - மலர் போன்ற இரு-திருவடிகள்; (உபயம் - இரண்டு);

6) -- ந --

நருமதைகா விரிகங்கை நதிவளஞ்சேர் நாடெங்கும்

அருமறையின் நெறிவளர அரும்பணிகள் ஆற்றியவர்

ஒருவரையும் ஒதுக்காமல் ஒருங்கிணைத்துப் பாருய்யத்

தருமவழி காட்டியவர் சயேந்திரர் தாள்போற்றி.

நருமதை - நர்மதா என்ற ஆறு;

பார் உய்யத் தருமவழி காட்டியவர் - உலகம் உய்ய தர்ம-மார்க்கத்தைக் காட்டியவர்;

7) –- ம –-

மத்தமணி சடையுடைய மாதேவன் மலைபேர்த்த

பத்துமணி முடியினனைப் பருவரைக்கீழ் அடர்த்தான்பேர்

நித்தமணி நெஞ்சுடையார் நிறையன்பால் சேரியில்கால்

வைத்தமணி சயேந்திரர் மலர்க்கழல்கள் வாழியவே.

மத்தம் அணி சடையுடைய மாதேவன் மலை பேர்த்த - ஊமத்தமலரைச் சடையில் அணிந்த மகாதேவன் உறையும் கயிலைமலையைப் பெயர்த்த;

பத்து-மணிமுடியினனைப் பருவரைக்கீழ் அடர்த்தான் பேர் - அழகிய கிரீடம் அணிந்த பத்துத்தலைகளையுடைய இராவணனை அந்தப் பெரிய மலைக்கீழ் நசுக்கிய சிவபெருமானது திருநாமத்தை;

நித்தம் அணி நெஞ்சு உடையார் - எப்போதும் தம் நெஞ்சில் தாங்கியவர்;

நிறை அன்பால் சேரியில் கால்வைத்த மணி - மக்கள்மேல் உள்ள பேரன்பால் சேரி முதலிய இடங்களுக்கும் சென்று வழிகாட்டியவர், சிறந்த மணி போன்றவர்;

சயேந்திரர் மலர்க்கழல்கள் வாழியவே - அத்தகைய ஜயேந்திரர் மலரடிகள் வாழ்க ;

8) -- சி --

சிலைகுடையா ஏந்தரியும் செம்மலரின் மேலானும்

அலமருமா றுயர்சோதி அரனடியை மறவாத

நிலையுடையார் மேனிமிசை நீறுதிகழ் கோலத்தர்

உலகுபுகழ் சயேந்திரர் உபயமலர்த் தாள்போற்றி.

சிலை குடையா ஏந்து அரியும் செம்மலரின் மேலானும் அலமருமாறு உயர் சோதி - மலையைக் குடையாக ஏந்திய திருமாலும் தாமரைமலர்மேல் உறையும் பிரமனும் அடிமுடி தேடி வாடும்படி உயர்ந்த ஜோதி; (மலையைக் குடையாகப் பிடித்தது கிருஷ்ணாவதார நிகழ்ச்சி);

அரன் அடியை மறவாத நிலை உடையார் - அச்சிவபெருமானது திருவடியை என்றும் மறவாதவர்;

மேனிமிசை நீறு திகழ் கோலத்தர் - உடல்மீது திருநீற்றைப் பூசியவர்;

உலகு புகழ் சயேந்திரர் உபய மலர்த்தாள் போற்றி - பார் புகழும் ஜயேந்திரரது இரு-திருவடிகளுக்கு வணக்கம்;

9) -- வா --

வார்த்தைபல அடுக்கிமிக வஞ்சிப்பார்க் கருளானைப்

பார்த்தனுக்குப் படையருளப் பன்றிப்பின் செல்முக்கண்

மூர்த்திதனைப் போற்றியவர் முன்பணிந்த அன்பரிடர்

தீர்த்தமுனி சயேந்திரர் செம்மலர்த்தாள் வாழியவே.

பார்த்தனுக்குப் படை அருளப் பன்றிப்பின் செல் முக்கண் மூர்த்திதனைப் போற்றியவர் - அர்ஜுனனுக்குப் பாசுபதாஸ்திரம் கொடுப்பதற்காக வேடன் ஆகி ஒரு பன்றியைத் துரத்திச்சென்ற முக்கட்பெருமானை வழிபட்டவர்;

முன் பணிந்த அன்பர் இடர் தீர்த்த முனி - வந்து வணங்கிய அன்பர்களது கஷ்டங்களைத் தீர்த்த முனிவர்;

சயேந்திரர் செம்மலர்த்தாள் வாழியவே - ஜயேந்திரரது செந்தாமரை போன்ற திருவடிகள் வாழ்க;

10) -- ய --

யதியாகி அனைவர்க்கும் அறமுரைத்த குருவாகிக்

கதிநீரென் றடைந்தார்க்குக் கவலையறப் பொழியுமருள்

நிதியாகி ஏகம்பன் நீங்காத திருக்கச்சிப்

பதிமேய சயேந்திரர் பாதமலர் வாழியவே.

யதி ஆகி - துறவி ஆகி;

அனைவர்க்கும் அறம் உரைத்த குரு ஆகிக் - எல்லார்க்கும் தர்மத்தைப் போதித்த குரு ஆகி;

"கதி நீர்" என்று அடைந்தார்க்குக் கவலை அறப் பொழியும் அருள்நிதி ஆகி - "நீங்களே எமக்குத் துணை" என்று சரண்புகுந்தவர்களது கவலைகள் தீரும்படி பொழிகின்ற அருள்நிதி ஆகி;

ஏகம்பன் நீங்காத திருக்கச்சிப் பதி மேய சயேந்திரர் பாதமலர் வாழியவே - ஏகாம்பரேஸ்வரன் நிலைத்து உறையும் காஞ்சிபுரத்தில் வீற்றிருக்கும் ஜயேந்திரரது திருவடித்தாமரை வாழ்க;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.17 - இப்படி எப்படி - கவியரங்கம் 44

G.017

இப்பாடல் 2017-இல் எழுதப்பட்டது.

2017-12-28

G.17 - இப்படி எப்படி - கவியரங்கம் 44

-------------------------

0) –- அவை வணக்கம் – (அறுசீர் விருத்தம் - விளம் விளம் தேமா - அரையடி வாய்பாடு)

இப்படி எப்படி என்ற .. இத்தலைப் பினிலொரு பாடல்

செப்பிட நானு(ம்)மு யன்றேன் .. செந்தமிழ்ப் பாவலர் முன்னே

சொற்பொருட் பிழைகளைக் காணின் .. சுட்டியு ரைத்திட வேண்டும்

கற்பனை மிக்குடை யீரே .. கனிவொடு செய்திடு வீரே.

கற்பனை - கல்வி;

1) ---- நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா ----

படியிதன்மேல் புல்பூச்சி பறவைநரன் என்றென்று

முடிவிலதாய்ப் பல்பிறவி முளைத்துமிக எய்த்தாலும்

மடிவதில்லை ஆசைஇந்த மாயவலை நீங்குவ(து)எப்

படியெனமா ஞானியர்கள் பாடினு(ம்)நான் உணரேனே.

படி - பூமி;

நரன் - மனிதன்;

எய்த்தல் - இளைத்தல்; வருந்துதல்;

2)

மடியினிலே தவழ்கின்ற வயதுமுதல் வலிமைமிகு

வடிவுடைய இளமையதன் வரம்புவரை எல்லாரும்

படிபடியென்(று) அனுதினமும் பகர்கின்றார் ஆனாலும்

படியமனம் மறுப்பதையே பார்க்கின்றோம் விந்தையிதே.

வரம்பு - எல்லை;

படி - 1. படித்தல் (ஓதுதல்; வாசித்தல்); / 2. படிதல் - கீழ்ப்படிதல்; அடங்குதல்;

3)

கொடியிடையும் கிளிமொழியும் கொண்டமட மங்கையவள்

நொடியளவும் நம்பக்கம் நோக்காளோ எனவாயிற்

படியெதிரே தவம்செய்து பன்னாளும் நின்றிருக்கும்

படிமதனின் மலர்க்கணைகள் பாயஇலக் கானோமே

படி - 1. சோபானம் (Step, stair; rung of a ladder); / 2. விதம் (Manner, mode);

மதன் - காமன்; மன்மதன்;

இலக்கு - Target for an arrow;

4)

இடியாதே தோல்விவரின் இதுவேபின் வெற்றிக்குப்

படியாகும் பாரென்பார் படித்தோர்கள் ஆனால்இப்

படியேனா யிற்றென்று பாராமல் தொடர்ந்தால்எப்

படியாகும் வெற்றிக்குப் படிபகரீர் பாரீரே.

பதம் பிரித்து:

"இடியாதே தோல்வி வரின்; இதுவே, பின் வெற்றிக்குப்

படி ஆகும் பார்" என்பார் படித்தோர்கள்; ஆனால்

இப்படி ஏன் ஆயிற்று என்று பாராமல் தொடர்ந்தால்,

எப்படி ஆகும் வெற்றிக்குப் படி? பகரீர் பாரீரே.

இடிதல் - வருந்துதல்; மனம்கலங்குதல்;

பகரீர் பாரீர் - உலகத்தீர் சொல்லுங்கள்;

ஏ – ஈற்றசை;

5)

இடியனைய குரலுடைய எருமையதன் மீதேறிக்

கொடியநமன் நம்முயிரைக் கொல்வதற்குக் கையிலொரு

பிடிகயிறோ(டு) அடையாமுன் பெரும்பஞ்சத்(து) இருவர்க்குப்

படியருள்செய் மிழலைநகர்ப் பரமனடி பணிநெஞ்சே.

இடி அனைய - இடி போன்ற;

பிடிகயிறு - பிடிக்கும் கயிறு; (உயிர்களைப் பிடித்துச்செல்லும் பாசம்);

படி - படிக்காசு - நாட்செலவுக்குக் கொடுக்கும் பணம் (Subsistence allowance for a day);

பெரும்-பஞ்சத்து இருவர்க்குப் படி அருள்செய் மிழலைநகர்ப் பரமன் - பெரிய பஞ்சம் ஏற்பட்டபோது சம்பந்தருக்கும் அப்பருக்கும் படிக்காசு அளித்த திருவீழிமிழலைப் பெருமான்;

6)

பொடியார்ந்த மேனியனே பொன்னாரும் சடையின்மேல்

கடியார்ந்த கொன்றையனே காரிகையோர் பங்கினனே

வடியேந்து சூலத்தாய் மணியாரும் கண்டத்தாய்

துடியேந்து கையினனே தொழுதேனைக் காத்தருளே.

பொடி ஆர்ந்த மேனியனே - திருநீற்றைத் திருமேனியில் பூசியவனே; (பொடி - திருநீறு); (ஆர்தல் - பொருந்துதல்; மிகுதல்; ஒத்தல்);

பொன் ஆரும் சடையின்மேல் கடி ஆர்ந்த கொன்றையனே - பொன் போன்ற சடைமேல் வாசனை மிகுந்த கொன்றைமலரை அணிந்தவனே; (கடி - வாசனை);

காரிகை ஓர் பங்கினனே - உமைபங்கனே;

வடி ஏந்து சூலத்தாய் - கூமையான சூலத்தை ஏந்தியவனே; (வடி - கூர்மை);

மணி ஆரும் கண்டத்தாய் - நீலமணி திகழும் கண்டனே;

துடி ஏந்து கையினனே - கையில் உடுக்கையை ஏந்தியவனே; (துடி - உடுக்கு);

தொழுதேனைக் காத்தருளே - தொழும் என்னை காத்தருள்க;

7) --- வஞ்சித்துறை - (கூவிளம் கூவிளம் - வாய்பாடு) / (தத்தன தத்தன - வண்ணம்) ---

இப்படி எப்படி?

அப்படி எப்படி?

செப்படி வித்தையோ?

அப்பனு ளப்படி!

செப்படி வித்தை - மாயாஜாலம்; தந்திரம்;

அப்பன் உளப்படி - எம்பெருமான் திருவுளம் செய்தவாறு;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.16 - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

G.016

இப்பாடல் 2011-இல் எழுதப்பட்டது.

முற்குறிப்பு:

1. இந்தக் கவியரங்கத்தின் தலைப்பான - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - என்ற சொற்றொடர் குறித்துக் கவியரங்கத் தலைவர் தந்த விளக்கம்: "குடைவானம்" என்றால் குடைபோல் கவிந்திருக்கும் வானம். வானம் மலைப்பாகத் தெரிந்தாலும் வினைத்திட்பம் உடையவனுக்குக் கூப்பிடு-தூரம்தான் என்பது குறிப்பு.

2. கீழே உள்ள என் பாடலில் இந்தச் சொற்றொடரை வேறு விதமாகப் பிரித்தும் பொருள் கொண்டுள்ளேன்.

2011-05-24 / 28

G.16 - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

-------------------------

0-1) -- இறை வணக்கம் -- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

குடைவானங் கழல்காணக் கோவிந்தன் காணானே

அடையானம் முடிதேடும் அயனவனும் அன்போடு

விடையானம் புகலென்று வேண்டடியார் தங்கட்குக்

குடைவானங் கூப்பிடு தூரமென்று கூறுவரே!

பதம் பிரித்து:

குடைவான் அம் கழல் காணக் கோவிந்தன்; காணானே;

அடையான் அம் முடி தேடும் அயன் அவனும்; அன்போடு,

விடையான் நம் புகல் என்று வேண்டு அடியார் தங்கட்குக்

குடைவானம் கூப்பிடு தூரம் என்று கூறுவரே!

குடைவான் அம் கழல் காணக் கோவிந்தன்; காணானே - அழகிய திருவடியைக் காணத் திருமால் (நிலத்தை) அகழ்ந்தான்; ஆயினும் அவன் காணமாட்டான்; (அம் - அழகு);

அடையான் அம் முடி தேடும் அயன் அவனும் - அந்தத் திருமுடியைத் தேடிய பிரமனும் அடையமாட்டான்;

அன்போடு, விடையான் நம் புகல் என்று வேண்டு அடியார்-தங்கட்குக் குடைவானம் கூப்பிடு தூரம் என்று கூறுவரே - பக்தியோடு, "இடபவாகனனே நம் புகல்" என்று உணர்ந்து, அவனை வழிபடும் அடியவர்களுக்குக் குடை போன்று திகழும் வானம் கூப்பிடு தூரமே என்று (பெரியோர்) சொல்வார்கள்; (= பக்தர்களால் சிவலோகம் எளிதில் அடையப்படும்); (விடை - இடபம்);

0-2) -- அவை வணக்கம் -- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

முன்பாடி வழிகாட்டும் இவ்வரங்கின் முதல்வரே;

என்பாடல் என்னாமல் என்பாடல் என்பதையும்

அன்போடு கேட்பதற்கிங்(கு) அமர்ந்திருக்கும் அவையினரே;

என்பாரும் இறையவனை இறைஞ்சியுமை வணங்குகிறேன்.

என் பாடல் - 1. என்ன பாடல்? 2. என்னுடைய பாடல்;

என்பு ஆரும் இறையவன் - எலும்பை அணியும் இறைவன் - கங்காளன் - சிவன்;

2011-05-28

குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

-----------------------------------------

1) --- (அறுசீர் விருத்தம் - "விளம் விளம் விளம் விளம் மா தேமா" - வாய்பாடு) ---

காணலும் அரிதெனக் கரந்துறை அப்பொருள்

.. கரப்பொன் றின்றிச்

சூணலம் தருமுகில் இடியொலி செய்யவும்

.. துடித்தெ ழுந்து

தூணணை விட்டுடன் நம்கரம் அடைவதால்

.. சொல்வர் பூமி

வாணரம் மைந்நிறக் குடையும்வான் கூப்பிடு

.. தூரம் என்றே!

காணலும் அரிது எனக் கரந்து உறை அப்பொருள் - கண்காணாதபடி எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் அந்த வஸ்து; (கரத்தல் - மறைத்தல்; ஒளித்தல்);

கரப்பு ஒன்று இன்றிச் சூழ்-நலம் தரு-முகில் இடி-ஒலி செய்யவும் - வஞ்சமில்லாமல் எங்கும் நன்மையை தரும் மேகம் இடிக்கின்ற ஒலியைச் செய்தவுடன்; (கரப்பு - வஞ்சம்); (சூணலம் - சூழ் நலம்);

துடித்து எழுந்து தூண்-அணை விட்டு உடன் நம் கரம் அடைவதால் சொல்வர் பூமி-வாணர் - ஒரு துடிப்போடு எழுந்து, தான் அதுவரை சாய்ந்திருத்த தூண் என்ற சாய்மானத்தை நீங்கி உடனே நம் கையை வந்தடைவதால் மக்கள் சொல்வார்கள்; (அணை - முட்டு - Support, prop, buttress); (வாணர் - வாழ்நர் - வாழ்பவர்);

அம் மைந்-நிறக் குடையும் வான் கூப்பிடு தூரம் என்றே - அழகிய கரிய நிறக் குடையும் வானம் (மேகம்) கூப்பிடுகின்ற தூரத்தில்தான் உள்ளது என்று; (வான் - மேகம்);

இலக்கணக் குறிப்பு: ழ்+ந = ண என்று திரியும். (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.2.6 - "போணிலா நுழையும் பொழிற் பூந்தராய்" - போணிலா - போழ் நிலா - பிறை; போழ் - துண்டம்);

2) --- (அறுசீர் விருத்தம் - "மா மா காய்" - அரையடி வாய்பாடு) ---

நாளும் நாம்காண் காட்சியிது

.. நைய வைக்கும் நச்சரிப்பைத்

தாள மாட்டா(து) அப்பொருளைத்

.. தந்தை வாங்கி மகற்களிப்பார்

ஆள வழியை மகன்கண்டான்

.. அடைய வேண்டிற் குடைந்திடுவீர்

வாளை விடவும் வலியததே

.. வானம் கூட வாய்த்திடுமே.

நாளும் நாம் காண் காட்சியிது - ;

நைய வைக்கும் நச்சரிப்பைத் தாள மாட்டா(து) அப்பொருளைத் தந்தை வாங்கி மகற்கு அளிப்பார் - ; (மகற்கு - மகனுக்கு);

ஆள வழியை மகன் கண்டான் - ;

அடைய வேண்டில் குடைந்திடுவீர் - ; (குடைதல் - மிகவருத்துதல்);

வாளை விடவும் வலியது அதே - ;

வானம் கூட வாய்த்திடுமே - ; (வானம் - இங்கே பெறற்கு அரிய விஷயம் என்ற பொருளில்);

3)

இல்லை இல்லை எனத்துளைப்பாள்

.. இல்லை ஆளும் இல்லாளே

தொல்லை பொறுக்க மாட்டாமல்

.. துணைவன் வைரத் தோட்டினையும்

ஒல்லை வாங்கித் தந்துய்வான்

.. உலகின் நியதி இதுதானே

வல்ல வாறு குடைவார்க்கு

.. வானம் கூட வாய்த்திடுமே.

இல்லை இல்லை எனத் துளைப்பாள் இல்லை ஆளும் இல்லாளே - ; (இல்லை - 1. உண்டு என்பதன் எதிர்மறை; 2. வீட்டை);

தொல்லை பொறுக்க மாட்டாமல் துணைவன் வைரத்-தோட்டினையும் ஒல்லை வாங்கித் தந்து உய்வான் - ; (ஒல்லை - சீக்கிரம்); (உய்தல் - தப்புதல்);

உலகின் நியதி இதுதானே -

வல்லவாறு குடைவார்க்கு வானம் கூட வாய்த்திடுமே - ;

4)

நச்சு கின்ற நசிகேதா

.. நமனுக் களித்தேன் உனையென்றே

அச்சன் சொல்ல அச்சமின்றி

.. அங்குச் சென்று வரமாக

மிச்சம் இன்றி மெய்ஞ்ஞானம்

.. வேண்டிப் பெற்ற தறிவோம்நாம்

மச்சைப் போன்றே குடைவார்க்கு

.. வானம் கூட எளிதாமே.

* இந்தக் கதையைக் கடோபநிஷத்தில் காண்க. (https://en.wikipedia.org/wiki/Nachiketa )

"நச்சுகின்ற நசிகேதா, நமனுக்கு அளித்தேன் உனை" என்றே அச்சன் சொல்ல - ; (நச்சுதல் - 1. தொந்தரை செய்தல்; 2. விரும்புதல்); (நமன் - எமன்); (அச்சன் - தந்தை);

அச்சமின்றி அங்குச் சென்று வரமாக மிச்சம் இன்றி மெய்ஞ்ஞானம் வேண்டிப் பெற்றது அறிவோம் நாம் - ; (மிச்சம் - 1. மீதி; 2. பொய் (மித்தியம்/மித்யை) );

மச்சைப் போன்றே குடைவார்க்கு வானம் கூட எளிதாமே - ; (மச்சு - மாடி; மேல்மாடம்);

5)

அஞ்செ ழுத்தை அனுதினமும்

.. அன்போ டோதி அழைப்பவர்க்குத்

தஞ்ச மளித்துச் சங்கரனார்

.. தாமும் காட்சி தந்தருள்வார்

செஞ்சொல் மன்னர் அப்பரவர்

.. தேவா ரத்திற் செப்பினரே

வஞ்ச மின்றிக் குடைவார்க்கு

.. வானம் வந்து வாய்த்திடுமே.

அஞ்செழுத்தை அனுதினமும் அன்போடு ஓதி அழைப்பவர்க்குத் தஞ்சம் அளித்துச் சங்கரனார் தாமும் காட்சி தந்து அருள்வார் - ;

செஞ்சொல் மன்னர் அப்பர்-அவர் தேவாரத்தில் செப்பினரே - ;

வஞ்சமின்றிக் குடைவார்க்கு வானம் வந்து வாய்த்திடுமே - ;

(திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 4.112.9 -

சிவன் எனும் நாமம் தனக்கே உடைய செம்மேனி-எம்மான்

அவன் எனை ஆட்கொண்டு அளித்திடுமாகில் அவன்தனை யான்

பவன் எனும் நாமம் பிடித்துத் திரிந்து பன்னாள் அழைத்தால்,

இவன் எனைப் பன்னாள் அழைப்பு-ஒழியான் என்று எதிர்ப்படுமே.

சிவன் என்ற பெயரைத் தனக்கே உரிய பெயராகக் கொண்ட செம்மேனிப் பெருமான் அடியேனை அடிமையாகக் கொண்டு கருணை செய்திடுவானாகில் அவனை அடியேன் "பவன்" என்னும் திருப்பெயர் முதலியவற்றை உள்ளத்திலும் சொல்லிலும் பற்றி அவன் அடியேனை இயக்கும் இடம் தொறும் திரிந்து பலநாளும் அழைத்தால், இவன் என்னைப் பலநாளாக அழைத்தலைத் தவறாது செய்கிறான் என்று திருவுள்ளம் பற்றி அடியேற்குக் காட்சி வழங்குவான்.

திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 5.31.5 -

வஞ்சம் இன்றி வணங்குமின் வைகலும்

வெஞ்சொல் இன்றி விலகுமின் வீடுற

நைஞ்சு நைஞ்சுநின்று உள்-குளிர்வார்க்கெலாம்

அஞ்சல் என்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

ஆனைக்காவின் அண்ணலை வஞ்சமின்றி நாள்தோறும் வழிபடுவீர்களாக; வெவ்விய சொற்களினின்றும் விலகுவீர்களாக; வீட்டின்பம் பெறும் பொருட்டு நைந்து நைந்து நின்று உள்ளம் குளிர்வார்க்கெல்லாம் "அஞ்சேல்" என்று அருள்பவன் அப்-பெருமானே ஆவன். )

6)

நடுவில் லாமல் நானிலத்தில்

.. நாளும் திரிவார் அடையாரே

எடுவில் லாக மலையொன்றை

.. ஏந்திப் புரங்கள் எரித்தவனைக்

கொடுவல் லரக்கன் தனையடர்த்த

.. கோனைப் பாடிப் பக்தியெனும்

மடுவிற் குடையும் மாந்தர்க்கு

.. வானம் கூடல் எளிதாமே.

நடு-இல்லாமல் நானிலத்தில் நாளும் திரிவார் அடையாரே - ; (நடு - நடுநிலை; நீதி; நேர்மை); (நானிலம் - பூமி);

எடு-வில்லாக மலை-ஒன்றை ஏந்திப் புரங்கள் எரித்தவனைக் - ; (எடு-வில் - வினைத்தொகை - எடுக்கும் வில்லாக);

கொடு-வல்லரக்கன்-தனை அடர்த்த கோனைப் - கொடிய வலிய இராவணனை நசுக்கிய தலைவனை; (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

பாடிப் பக்தி எனும் மடுவில் குடையும் மாந்தர்க்கு வானம் கூடல் எளிதாமே - போற்றிப் பாடிப் பக்தி என்ற பொய்கையில் நீராடும் அடியார்களுக்குச் சிவலோகம் கைகூடுதல் எளிது (/ சிவலோகத்தைச் சென்றடைதல் எளிது); (குடைதல் - நீரில் மூழ்குதல்; நீராடுதல்); (வானம் - சிவலோகம்); (கூடல் - 1. அடைதல் (To reach, arrive at); 2. கைகூடுதல் (To be achieved) );

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------