G.28 - என்னாடு - கவியரங்கம் 35

G.028

இப்பாடல் 2011-இல் எழுதப்பட்டது.

2011-08-07

G.28 - என்னாடு - கவியரங்கம் 35

------------

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா காய் - அரையடி வாய்பாடு)

1)

எதிர்கட் சியாளர் செய்ததுதான்

.. என்ன பன்னாள் சபையினிலே

குதிர்போல் ஒன்றும் செய்யாமல்

.. குந்தி இருந்த செயலொன்றே

புதிர்தான் அவரின் புரட்சியெலாம்

.. போடும் உங்கள் ஓட்டுகளை

எதிலும் வெல்லும் எம்தலைவர்

.. இவர்க்கே என்று மொழிவாரே.

எதிர்கட்சி - வினைத்தொகை - எம் கட்சியை எதிர்க்கும் கட்சி;

2)

பின்னிப் பின்னி வார்த்தைகளைப்

.. பேசிப் பேசிப் பெரிதுவப்பார்

கன்னித் தமிழைக் காக்கின்றோம்

.. காலம் கடந்த செம்மொழியே

என்ன செய்தார் எதிர்கட்சி

.. எனவே ஓட்டை எமக்களிப்பீர்

இன்னும் செய்வோம் இதுபோல

.. என்றே மாற்றம் மொழிவாரே.

காலம் கடந்த - காலத்தைக் கடந்த; காலாவதியான;

ஓட்டை - குடவோலையை (=வாக்கு = vote); பயனற்ற (any cracked article);

என்றேமாற்றம் - என்றே மாற்றம் / என்று ஏமாற்றம்;

மாற்றம் - வார்த்தை;

3)

பேரூ ராட்சி பிடித்துவிட்டோம்

.. பிறகு கோட்டை பிடிப்போமே

ஊரூ ராகப் பிரசாரம்

.. ஒலியும் காதைப் பிளந்திடுமே

ஆரூ ரெனினும் நிலையிதுவே

.. ஆட்சிக் காக நாடெங்கும்

காரூர் பணமும் கைம்மாறும்

.. கறையில் லாத கரமென்பார்.

ஆரூர் எனினும் - ஆர் ஊர் எனினும் - எந்த ஊராக இருந்தாலும்;

கார் - கருமை;

கார் ஊர் பணம் - கறுப்புப் பணம்; (ஊர்தல் - ஏறுதல்; பரவுதல்);

கைம்மாறுதல் - கைகள் மாறும்;

கறை - மாசு; குற்றம்; கறுப்பு;

4)

என்றும் நாங்கள் மறவோமே

.. எங்கள் தலைவர் எப்போதும்

என்ற னாடே எனக்கெல்லாம்

.. என்று வாழும் எளிமையினார்

சென்ற காலத் திற்கூடச்

.. சிறுவ ராக இருந்தாலும்

ஒன்றை எண்ணும் அவருள்ளம்

.. ஓயா தென்னா டென்றென்றே.

5)

சும்மா உரைக்கும் சொல்லன்று

.. சூழ்ந்த கூட்டத் திடையெங்கோ

அம்மே என்ற ஒலிகேட்க

.. அங்கே சென்ற தவர்கவனம்

நம்மா டிங்கே என்றறிந்து

.. நாண மின்றி நவின்றாரே

அம்மாண் தலைவர் என்னாடே

.. ஆரும் தொடாதீர் அதையென்றே.

அம்மே - ஆடுகளின் ஒலிக்குறிப்பு;

அவர் கவனம் - தலைவரின் கவனம்;

மாண்-தலைவர் - பெருந்தலைவர்; (மாண்தல் - மாட்சிமைப்படுதல்);

6)

என்னா டென்னா டென்றுரைப்பார்

.. இவரே தலைவர் என்றென்றும்

இந்நாட் டைக்காத் துழைத்திடுவார்

.. என்ற எண்ணம் மாறியதே

முன்னாள் ஆடு மேய்த்திருந்த

.. முதன்மை எல்லாம் அறிந்தாலும்

என்னே செய்ய! தலைவரெலாம்

.. என்று மாடே தேடுவரே!

என்னாடு - என் நாடு / என் ஆடு;

என்றுமாடே தேடுவர் - என்றும் ஆடே தேடுவர்; என்றும் மாடே தேடுவர்;

மாடு - செல்வம்;

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.25 - எங்கே செல்கின்றேன்? - கவியரங்கம் 41

G.025

இப்பாடல் 2014-இல் எழுதப்பட்டது.

2014-10-17

G.25 - எங்கே செல்கின்றேன்? - கவியரங்கம் 41

-------------------

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா காய் - அரையடி வாய்பாடு)

1)

பாட்டுப் பாடி அன்னையவள்

.. பரிவோ டணைக்க மகிழ்வோடு

கேட்டுத் துயின்ற தொருகாலம்

.. கீதத் தோடு போதனைகள்

ஊட்டும் காலம் அதுவன்றோ

.. ஒன்று கூட உணராமல்

ஓட்டி விட்ட பருவத்தை

.. ஓரேன் எங்கே செல்கின்றேன்?

ஓரேன் - எண்ணமாட்டேன்; எண்ணிப் பாராத நான்;

2)

ஏட்டில் உள்ள பாடத்தை

.. இருந்து படிக்கும் பள்ளியிலும்

காட்டில் திரியும் வானரம்போல்

.. கத்தி ஓடி விளையாடி

வீட்டில் உள்ள பெரியோரின்

.. விருப்பப் படியும் நடவாமல்

ஓட்டி விட்ட பருவத்தை

.. ஓரேன் எங்கே செல்கின்றேன்?

3)

தீட்டும் மைசேர் கண்ணுடைய

.. தெரிவை மார்கள் மையலெனும்

வாட்டும் தீயின் வசப்பட்டு

.. மற்ற தெல்லாம் மறந்துவிட்டுக்

காட்டும் கடைக்கண் பார்வைக்கே

.. காத்துக் காத்து மனங்கலங்கி

ஓட்டி விட்ட பருவத்தை

.. ஓரேன் எங்கே செல்கின்றேன்?

தெரிவைமார்கள் - பெண்கள்;

4)

நாட்டம் எல்லாம் நானிலத்தில்

.. நாலு காசு சேர்ப்பதென

ஈட்டும் பொருளுக் கெனநாளும்

.. எங்கும் எதற்கும் எவரிடமும்

நீட்டும் கையை உடையேனாய்

.. நின்று வினைகள் பலகூட்டி

ஓட்டி விட்ட பருவத்தை

.. ஓரேன் எங்கே செல்கின்றேன்?

நாட்டம் - விருப்பம்; நோக்கம்;

5)

கூட்டிச் செல்லப் பாசத்தைக்

.. கொண்டு தூதர் வந்தவுடன்

வீட்டில் உள்ள உற்றார்கள்

.. விரைந்தெ டுங்கள் எனச்சொல்லிக்

கூட்டைக் காவிக் காட்டிலிட்டுக்

.. கொளுத்தி மூழ்கி என்நினைப்பை

ஓட்டி விடுவர் என்பதையும்

.. ஓரேன் எங்கே செல்கின்றேன்?

கூடு - உடல்;

காவுதல் - சுமத்தல்; தோளில் தண்டுகொண்டு சுமத்தல் (To carry on the shoulder);

காடு - சுடுகாடு;

(திருமந்திரம் - முதல் தந்திரம் - 5. யாக்கை நிலையாமை - #3

ஊரெலாம் கூடி ஒலிக்க அழுதிட்டுப்

பேரினை நீக்கிப் பிணமென்று பேரிட்டுச்

சூரையங் காட்டிடைக் கொண்டுபோய்ச் சுட்டிட்டு

நீரினில் மூழ்கி நினைப்பொழிந் தார்களே. )

6)

பாட்டைப் பாடி நாவரசர்

.. பணிய இரங்கி மறைக்காட்டில்

பூட்டைத் திறந்த புண்ணியனே

.. பொருப்பு வில்லில் கணைகோத்துக்

கோட்டை மூன்றை எரித்தவனே

.. கொஞ்சம் கூட நில்லாமல்

சேட்டை செய்யும் என்மனத்தைச்

.. சிறிது நின்பால் திருப்பாயே.

(* வேதாரண்யத்தில் திருக்கோயில் கதவம் திருக்காப்புத் திறக்க வேண்டித் திருநாவுக்கரசர் பதிகம் பாடியதைப் பெரியபுராணத்தில் காண்க.

அப்பர் தேவாரம் - 5..10.1 - "பண்ணின் நேர்மொழியாள் உமைபங்கரோ" என்று தொடங்கும் பதிகத்தின் வரலாற்றில் காண்க);

பொருப்பு - மலை;

7)

நாட்டம் சேரும் நெற்றியினாய்

.. நரிகள் திரியும் சுடுகாட்டில்

ஆட்டம் பயிலும் பெற்றியினாய்

.. அங்கை கூப்பிப் பலதேவர்

கூட்டம் போற்றும் பெருமானே

.. கோலப் பிறையாய் ஒருகாலும்

கோட்டம் இல்லாய் நின்புகழே

.. கூறும் நாவை அருளாயே.

நாட்டம் சேரும் நெற்றியினாய் - நெற்றிக்கண்ணனே; (நாட்டம் - கண்);

நரிகள் திரியும் சுடுகாட்டில் ஆட்டம் பயிலும் பெற்றியினாய் - நரிகள் திரியும் சுடுகாட்டில் கூத்து ஆடுபவனே; (பயில்தல் - செய்தல்); (பெற்றி - பெருமை; தன்மை); (சம்பந்தர் தேவாரம் - 1.65.10 - "நடம்பயில்வார்");

அங்கை கூப்பிப் பலதேவர்-கூட்டம் போற்றும் பெருமானே - கைகூப்பிப் பல தேவர்கூட்டங்கள் போற்றும் பெருமானே;

கோலப் பிறையாய் - அழகிய பிறையைச் சூடியவனே;

ஒருகாலும் கோட்டம் இல்லாய் - எந்நாளும் நடுநிலை பிறழாதவனே; (ஒருகாலும் - எந்தக் காலத்திலும்); (கோட்டம் - வளைதல்; நடுநிலை பிறழ்தல்); (அப்பர் தேவாரம் - 4.11.6 - "சலமிலன் சங்கரன்" - மனக்கோட்டம் இல்லாது எல்லார்க்கும் நன்மையைச் செய்யும் சிவபெருமான்);

நின் புகழே கூறும் நாவை அருளாயே - உன் புகழையே பாடும் நாக்கை எனக்கு அருள்வாயாக.

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.16 - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

G.016

இப்பாடல் 2011-இல் எழுதப்பட்டது.

முற்குறிப்பு:

1. இந்தக் கவியரங்கத்தின் தலைப்பான - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - என்ற சொற்றொடர் குறித்துக் கவியரங்கத் தலைவர் தந்த விளக்கம்: "குடைவானம்" என்றால் குடைபோல் கவிந்திருக்கும் வானம். வானம் மலைப்பாகத் தெரிந்தாலும் வினைத்திட்பம் உடையவனுக்குக் கூப்பிடு-தூரம்தான் என்பது குறிப்பு.

2. கீழே உள்ள என் பாடலில் இந்தச் சொற்றொடரை வேறு விதமாகப் பிரித்தும் பொருள் கொண்டுள்ளேன்.

2011-05-24 / 28

G.16 - குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

-------------------------

0-1) -- இறை வணக்கம் -- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

குடைவானங் கழல்காணக் கோவிந்தன் காணானே

அடையானம் முடிதேடும் அயனவனும் அன்போடு

விடையானம் புகலென்று வேண்டடியார் தங்கட்குக்

குடைவானங் கூப்பிடு தூரமென்று கூறுவரே!

பதம் பிரித்து:

குடைவான் அம் கழல் காணக் கோவிந்தன்; காணானே;

அடையான் அம் முடி தேடும் அயன் அவனும்; அன்போடு,

விடையான் நம் புகல் என்று வேண்டு அடியார் தங்கட்குக்

குடைவானம் கூப்பிடு தூரம் என்று கூறுவரே!

குடைவான் அம் கழல் காணக் கோவிந்தன்; காணானே - அழகிய திருவடியைக் காணத் திருமால் (நிலத்தை) அகழ்ந்தான்; ஆயினும் அவன் காணமாட்டான்; (அம் - அழகு);

அடையான் அம் முடி தேடும் அயன் அவனும் - அந்தத் திருமுடியைத் தேடிய பிரமனும் அடையமாட்டான்;

அன்போடு, விடையான் நம் புகல் என்று வேண்டு அடியார்-தங்கட்குக் குடைவானம் கூப்பிடு தூரம் என்று கூறுவரே - பக்தியோடு, "இடபவாகனனே நம் புகல்" என்று உணர்ந்து, அவனை வழிபடும் அடியவர்களுக்குக் குடை போன்று திகழும் வானம் கூப்பிடு தூரமே என்று (பெரியோர்) சொல்வார்கள்; (= பக்தர்களால் சிவலோகம் எளிதில் அடையப்படும்); (விடை - இடபம்);

0-2) -- அவை வணக்கம் -- (நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)

முன்பாடி வழிகாட்டும் இவ்வரங்கின் முதல்வரே;

என்பாடல் என்னாமல் என்பாடல் என்பதையும்

அன்போடு கேட்பதற்கிங்(கு) அமர்ந்திருக்கும் அவையினரே;

என்பாரும் இறையவனை இறைஞ்சியுமை வணங்குகிறேன்.

என் பாடல் - 1. என்ன பாடல்? 2. என்னுடைய பாடல்;

என்பு ஆரும் இறையவன் - எலும்பை அணியும் இறைவன் - கங்காளன் - சிவன்;

2011-05-28

குடைவானம் கூப்பிடு தூரமே - கவியரங்கம் 34

-----------------------------------------

1) --- (அறுசீர் விருத்தம் - "விளம் விளம் விளம் விளம் மா தேமா" - வாய்பாடு) ---

காணலும் அரிதெனக் கரந்துறை அப்பொருள்

.. கரப்பொன் றின்றிச்

சூணலம் தருமுகில் இடியொலி செய்யவும்

.. துடித்தெ ழுந்து

தூணணை விட்டுடன் நம்கரம் அடைவதால்

.. சொல்வர் பூமி

வாணரம் மைந்நிறக் குடையும்வான் கூப்பிடு

.. தூரம் என்றே!

காணலும் அரிது எனக் கரந்து உறை அப்பொருள் - கண்காணாதபடி எங்கோ ஒரு மூலையில் இருக்கும் அந்த வஸ்து; (கரத்தல் - மறைத்தல்; ஒளித்தல்);

கரப்பு ஒன்று இன்றிச் சூழ்-நலம் தரு-முகில் இடி-ஒலி செய்யவும் - வஞ்சமில்லாமல் எங்கும் நன்மையை தரும் மேகம் இடிக்கின்ற ஒலியைச் செய்தவுடன்; (கரப்பு - வஞ்சம்); (சூணலம் - சூழ் நலம்);

துடித்து எழுந்து தூண்-அணை விட்டு உடன் நம் கரம் அடைவதால் சொல்வர் பூமி-வாணர் - ஒரு துடிப்போடு எழுந்து, தான் அதுவரை சாய்ந்திருத்த தூண் என்ற சாய்மானத்தை நீங்கி உடனே நம் கையை வந்தடைவதால் மக்கள் சொல்வார்கள்; (அணை - முட்டு - Support, prop, buttress); (வாணர் - வாழ்நர் - வாழ்பவர்);

அம் மைந்-நிறக் குடையும் வான் கூப்பிடு தூரம் என்றே - அழகிய கரிய நிறக் குடையும் வானம் (மேகம்) கூப்பிடுகின்ற தூரத்தில்தான் உள்ளது என்று; (வான் - மேகம்);

இலக்கணக் குறிப்பு: ழ்+ந = ண என்று திரியும். (சம்பந்தர் தேவாரம் - 3.2.6 - "போணிலா நுழையும் பொழிற் பூந்தராய்" - போணிலா - போழ் நிலா - பிறை; போழ் - துண்டம்);

2) --- (அறுசீர் விருத்தம் - "மா மா காய்" - அரையடி வாய்பாடு) ---

நாளும் நாம்காண் காட்சியிது

.. நைய வைக்கும் நச்சரிப்பைத்

தாள மாட்டா(து) அப்பொருளைத்

.. தந்தை வாங்கி மகற்களிப்பார்

ஆள வழியை மகன்கண்டான்

.. அடைய வேண்டிற் குடைந்திடுவீர்

வாளை விடவும் வலியததே

.. வானம் கூட வாய்த்திடுமே.

நாளும் நாம் காண் காட்சியிது - ;

நைய வைக்கும் நச்சரிப்பைத் தாள மாட்டா(து) அப்பொருளைத் தந்தை வாங்கி மகற்கு அளிப்பார் - ; (மகற்கு - மகனுக்கு);

ஆள வழியை மகன் கண்டான் - ;

அடைய வேண்டில் குடைந்திடுவீர் - ; (குடைதல் - மிகவருத்துதல்);

வாளை விடவும் வலியது அதே - ;

வானம் கூட வாய்த்திடுமே - ; (வானம் - இங்கே பெறற்கு அரிய விஷயம் என்ற பொருளில்);

3)

இல்லை இல்லை எனத்துளைப்பாள்

.. இல்லை ஆளும் இல்லாளே

தொல்லை பொறுக்க மாட்டாமல்

.. துணைவன் வைரத் தோட்டினையும்

ஒல்லை வாங்கித் தந்துய்வான்

.. உலகின் நியதி இதுதானே

வல்ல வாறு குடைவார்க்கு

.. வானம் கூட வாய்த்திடுமே.

இல்லை இல்லை எனத் துளைப்பாள் இல்லை ஆளும் இல்லாளே - ; (இல்லை - 1. உண்டு என்பதன் எதிர்மறை; 2. வீட்டை);

தொல்லை பொறுக்க மாட்டாமல் துணைவன் வைரத்-தோட்டினையும் ஒல்லை வாங்கித் தந்து உய்வான் - ; (ஒல்லை - சீக்கிரம்); (உய்தல் - தப்புதல்);

உலகின் நியதி இதுதானே -

வல்லவாறு குடைவார்க்கு வானம் கூட வாய்த்திடுமே - ;

4)

நச்சு கின்ற நசிகேதா

.. நமனுக் களித்தேன் உனையென்றே

அச்சன் சொல்ல அச்சமின்றி

.. அங்குச் சென்று வரமாக

மிச்சம் இன்றி மெய்ஞ்ஞானம்

.. வேண்டிப் பெற்ற தறிவோம்நாம்

மச்சைப் போன்றே குடைவார்க்கு

.. வானம் கூட எளிதாமே.

* இந்தக் கதையைக் கடோபநிஷத்தில் காண்க. (https://en.wikipedia.org/wiki/Nachiketa )

"நச்சுகின்ற நசிகேதா, நமனுக்கு அளித்தேன் உனை" என்றே அச்சன் சொல்ல - ; (நச்சுதல் - 1. தொந்தரை செய்தல்; 2. விரும்புதல்); (நமன் - எமன்); (அச்சன் - தந்தை);

அச்சமின்றி அங்குச் சென்று வரமாக மிச்சம் இன்றி மெய்ஞ்ஞானம் வேண்டிப் பெற்றது அறிவோம் நாம் - ; (மிச்சம் - 1. மீதி; 2. பொய் (மித்தியம்/மித்யை) );

மச்சைப் போன்றே குடைவார்க்கு வானம் கூட எளிதாமே - ; (மச்சு - மாடி; மேல்மாடம்);

5)

அஞ்செ ழுத்தை அனுதினமும்

.. அன்போ டோதி அழைப்பவர்க்குத்

தஞ்ச மளித்துச் சங்கரனார்

.. தாமும் காட்சி தந்தருள்வார்

செஞ்சொல் மன்னர் அப்பரவர்

.. தேவா ரத்திற் செப்பினரே

வஞ்ச மின்றிக் குடைவார்க்கு

.. வானம் வந்து வாய்த்திடுமே.

அஞ்செழுத்தை அனுதினமும் அன்போடு ஓதி அழைப்பவர்க்குத் தஞ்சம் அளித்துச் சங்கரனார் தாமும் காட்சி தந்து அருள்வார் - ;

செஞ்சொல் மன்னர் அப்பர்-அவர் தேவாரத்தில் செப்பினரே - ;

வஞ்சமின்றிக் குடைவார்க்கு வானம் வந்து வாய்த்திடுமே - ;

(திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 4.112.9 -

சிவன் எனும் நாமம் தனக்கே உடைய செம்மேனி-எம்மான்

அவன் எனை ஆட்கொண்டு அளித்திடுமாகில் அவன்தனை யான்

பவன் எனும் நாமம் பிடித்துத் திரிந்து பன்னாள் அழைத்தால்,

இவன் எனைப் பன்னாள் அழைப்பு-ஒழியான் என்று எதிர்ப்படுமே.

சிவன் என்ற பெயரைத் தனக்கே உரிய பெயராகக் கொண்ட செம்மேனிப் பெருமான் அடியேனை அடிமையாகக் கொண்டு கருணை செய்திடுவானாகில் அவனை அடியேன் "பவன்" என்னும் திருப்பெயர் முதலியவற்றை உள்ளத்திலும் சொல்லிலும் பற்றி அவன் அடியேனை இயக்கும் இடம் தொறும் திரிந்து பலநாளும் அழைத்தால், இவன் என்னைப் பலநாளாக அழைத்தலைத் தவறாது செய்கிறான் என்று திருவுள்ளம் பற்றி அடியேற்குக் காட்சி வழங்குவான்.

திருநாவுக்கரசர் தேவாரம் - 5.31.5 -

வஞ்சம் இன்றி வணங்குமின் வைகலும்

வெஞ்சொல் இன்றி விலகுமின் வீடுற

நைஞ்சு நைஞ்சுநின்று உள்-குளிர்வார்க்கெலாம்

அஞ்சல் என்றிடும் ஆனைக்கா அண்ணலே.

ஆனைக்காவின் அண்ணலை வஞ்சமின்றி நாள்தோறும் வழிபடுவீர்களாக; வெவ்விய சொற்களினின்றும் விலகுவீர்களாக; வீட்டின்பம் பெறும் பொருட்டு நைந்து நைந்து நின்று உள்ளம் குளிர்வார்க்கெல்லாம் "அஞ்சேல்" என்று அருள்பவன் அப்-பெருமானே ஆவன். )

6)

நடுவில் லாமல் நானிலத்தில்

.. நாளும் திரிவார் அடையாரே

எடுவில் லாக மலையொன்றை

.. ஏந்திப் புரங்கள் எரித்தவனைக்

கொடுவல் லரக்கன் தனையடர்த்த

.. கோனைப் பாடிப் பக்தியெனும்

மடுவிற் குடையும் மாந்தர்க்கு

.. வானம் கூடல் எளிதாமே.

நடு-இல்லாமல் நானிலத்தில் நாளும் திரிவார் அடையாரே - ; (நடு - நடுநிலை; நீதி; நேர்மை); (நானிலம் - பூமி);

எடு-வில்லாக மலை-ஒன்றை ஏந்திப் புரங்கள் எரித்தவனைக் - ; (எடு-வில் - வினைத்தொகை - எடுக்கும் வில்லாக);

கொடு-வல்லரக்கன்-தனை அடர்த்த கோனைப் - கொடிய வலிய இராவணனை நசுக்கிய தலைவனை; (அடர்த்தல் - நசுக்குதல்);

பாடிப் பக்தி எனும் மடுவில் குடையும் மாந்தர்க்கு வானம் கூடல் எளிதாமே - போற்றிப் பாடிப் பக்தி என்ற பொய்கையில் நீராடும் அடியார்களுக்குச் சிவலோகம் கைகூடுதல் எளிது (/ சிவலோகத்தைச் சென்றடைதல் எளிது); (குடைதல் - நீரில் மூழ்குதல்; நீராடுதல்); (வானம் - சிவலோகம்); (கூடல் - 1. அடைதல் (To reach, arrive at); 2. கைகூடுதல் (To be achieved) );

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------

G.10 - காகத்தின் காலைக்-கவிதை

G.010

2005-12-15

G.10 - காகத்தின் காலைக்-கவிதை

----------

(அறுசீர் விருத்தம் - மா மா காய் - அரையடி வாய்பாடு)

1)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

வாலை ஆட்டித் தெருநாயும்

.. வாழ்த்துப் பாடி முடிக்கிறது

பாலைப் பொழியும் பசுக்கூடப்

.. பாட்டைக் கேட்கும் ஆசையிலே

சாலை நடுவே மெய்ம்மறந்து

.. தலையை ஆட்டி நின்றிடுமே.

2)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

சோலைக் குயிலும் சேர்ந்துகொண்டு

.. சோம்பல் வேண்டாம் எழுந்திருந்து

வேலை செய்யப் போவென்னும்

.. வேளை எங்கோ வீதியிலே

நாலைந் தாட்டோ அபசுரமாய்

.. நடுவே ஒலிக்கும் நகர்களிலே.

3)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

வேலை வேலை எனமக்கள்

.. விரைந்தே ஓடும் மாநகரில்

ஆலைக் கரும்பாய்ப் பேருந்தில்

.. அல்லற் படுவோர் காதுகளில்

சாலை இரைச்சல் தான்கேட்கும்

.. சற்றும் கவிதை கேட்பதில்லை.

4)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"மாலை தொடுத்துப் போற்றியென்று

.. வாயால் மனத்தால் துதித்திடுவோர்

வேலை வெற்றி புகழ்பெறுவர்

.. வீணே இருப்போர் வாழ்க்கையொரு

பாலை வனமாய் இறுதியில்நம்

.. பசியைப் போக்கும் நல்விருந்தே".

(அப்பர் தேவாரம் - 5.14.4

இம்மை வானவர் செல்வம் விளைத்திடும்

அம்மையேல் பிறவித் துயர் நீத்திடும்

எம்மை ஆளும் இடை மருதன் கழல்

செம்மையே தொழுவார் வினை சிந்துமே.

அப்பர் தேவாரம் - 5.90.4

பூக் கைக்கொண்டு அரன் பொன்னடி போற்றிலார்

நாக்கைக் கொண்டு அரன் நாமம் நவில்கிலார்

ஆக்கைக்கே இரை தேடி அலமந்து

காக்கைக்கே இரையாகிக் கழிவரே.)

5)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"சேலை ஒத்த கண்ணுடைய

.. சீதை உடலை அன்றுகொத்தும்

காலை இராமன் எய்தஅம்(பு)ஓர்

.. கண்ணைக் கொண்ட(து) அறிவீர்நீர்*;

மாலை வணங்கி வழிபட்டால்

.. வந்த வினையை மாற்றிடலாம்".

(கொத்தும்காலை = கொத்தும்பொழுது; காலை - When, while; பொழுதில்);

(* இராமாயணத்தில் காகாசுரன் கதை - சீதை அனுமனுக்கு அசோக வனத்தில் சொல்வது)

6)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"வேலை தருமா தமிழென்று

.. வேற்று மொழியே கற்குமிவர்

நூலைக் கற்றும் கல்லாதார்,

.. நூறு மதிப்பெண் பெற்றாலும்;

மாலை வரைநான் கரைந்தாலும்

.. மக்கள் காதில் விழுவதில்லை".

7)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"பாலைக் கொடுத்தும் பாடவைப்பான்;

.. பலநாள் தாள ஒண்ணாத

சூலை கொடுத்தும் பாடவைப்பான்;

.. சுற்றம் கூடும் திருமணத்தில்

ஓலை எடுத்தும் பாடவைப்பான்

.. உலகைப் படைத்த உத்தமனே".

(முறையே திருஞான சம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரர் இவர்களுக்கு அருள்செய்தது)

8)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"வேலை ஒன்றும் செய்யாது

.. வெட்டிப் பேச்சை விரும்புவதேன்?

காலைக் கையை அசையாமல்

.. காசு தேடி வந்திடுமோ?

மேலை நாடு போல்நாமும்

.. மேன்மை கொள்ள உழைத்திடுவீர்".

9)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"காலைப் பிடித்த பாலனுயிர்

.. கவர வந்த இரக்கமில்லாக்

காலன் மாள உதைத்தவன்மான்

.. கன்றை ஏந்தி ஒருகரியின்

தோலை அணிந்த பரமனைநீர்

.. தொழுது மேன்மை பெறுவீரே".

(* மார்க்கண்டேயர் கதை.

அப்பர் தேவாரம் - 4.107.1

மருட்டுயர் தீரவன் றர்ச்சித்த மாணிமார்க் கண்டேயற்காய்

இருட்டிய மேனி வளைவாள் எயிற்றெரி போலுங்குஞ்சிச்

சுருட்டிய நாவில்வெங் கூற்றம் பதைப்ப வுதைத்துங்ஙனே

உருட்டிய சேவடி யான்கட வூருறை உத்தமனே. )

10)

காலை நேரக் கவிதையினைக்

.. காகம் தினமும் படிக்கிறது

"நூலைக் கொண்டு வலைபின்னி

.. நோன்பு நோற்ற சிலந்திக்கும்*

பாலைக் கொண்டு மணல்இலிங்கம்

.. பணிதல் தடுத்த தன்தந்தை

காலை வெட்டு சண்டிக்கும்

.. கருணை செய்தான் கழல்துதிப்பீர்".

(* சிலந்தி - கோச்செங்கண் சோழன்

அப்பர் தேவாரம் - 4.49.4

சிலந்தியும் ஆனைக் காவிற் .. திருநிழற் பந்தர் செய்து

உலந்தவண் இறந்த போதே .. கோச்செங்க ணானு மாகக்

கலந்தநீர்க் காவி ரிசூழ் .. சோணாட்டுச் சோழர் தங்கள்

குலந்தனிற் பிறப்பித் திட்டார் .. குறுக்கைவீ ரட்ட னாரே.

9-ஆம் திருமுறை - திருப்பல்லாண்டு - 10

தாதையைத் தாளற வீசிய சண்டிக்(கு)இவ் அண்டத்தொடும் உடனே

பூதலத் தோரும் வணங்கப்பொற் கோயிலும் போனகமும் அருளிச்

சோதி மணிமுடித் தாமமும் நாமமும் தொண்டர்க்கு நாயகமும்

பாதகத் துக்குப் பரிசுவைத் தானுக்கே பல்லாண்டு கூறுதுமே.)

பிற்குறிப்பு:

 1) "காலை நேரக் கவிதையினைக் .. காகம் தினமும் படிக்கிறது" என்று இலந்தையார் சந்தவசந்தக்-குழுவில் கொடுத்த முதலடிக்கு எழுதிய பாடல்கள் இவை.

2) காலை நேரத்தில் காகம் கரைகிறது. அது இயற்கையாக நிகழ்வது. அதைக் காணும் கவியின் மனத்தில் அது கவிதை பாடுவதாகத் தோன்றுகிறது. இதுவே முதல் வரி. இதிலிருந்து, இரண்டு வகையில் மற்ற மூன்று வரிகளைக் கொண்டு செல்லலாம்.

a) காலை நேரக் காட்சியை ஒட்டி எழும் வர்ணனை.

b) அந்தக் காகம் என்ன பாடுகிறது என்று கவியின் மனத்தில் தோன்றுவது.

நான் எழுதிய சில பாடல்கள் முதல் வகையிலும், மற்றப் பாடல்கள் இரண்டாம் வகையிலும் அமைந்துள்ளன.

வி. சுப்பிரமணியன்

------------- -------------